HOŞÇAKALIN ESKİ SEVGİLİLERİM
HOŞÇAKALIN ESKİ SEVGİLİLERİMKim bilir kaç defa kirlettim kalbimi düzmece sevdalar ile.Kim bilir kaç defa kandırdım kendimi.Kimi sahte sevdaları yolda kimilerini sıralarda,kimilerini de denizlerimde bıraktım.Hep öksüzdü sevdalarım.Ve hep ağlayan bir aşk kalıyordu kollarımın arasında.
Sevmek,sevilmekti oysa tek amacım.Kimi zaman sabah martı sesleriyle onun kollarında uyanmak,kimi zaman da özlemiyle boğulmaktı.Pay etmekti yüreğimi,ruhumu.Bilmekti acılarımı anlaya bilen birinin varolduğunu.Özlemek istiyordum,özlenmeyi beklediğim gibi.Salt yaşamak istiyordum sevdanın ölümsüzlüğünü.Kirletmeden,üstüne basmadan Soğuk kış gecelerinde yorgana sarılmak istiyordum ona sarılır gibi.Dört mevsimimde baharı yaşatmak isitiyordum.
Konuşmaya çabalıyordum sevdanın rengiyle.Ezbere biliyordum sevda alfabesini.Ama cümle kuramıyordum.Her zaman kekeliyordum konuşmaya çabalarken.Uçsuz bucaksız bir okyanusta vücudum kasılıncaya kadar yüzüyordum.Fakat sığınacak bir ada bulamıyordum.Hayata her şeyde meydan okuyordum fakat tek kelimede yenik düşüyordum.Yaşamı yaşanır kılmaya çalışıyordum.Önemsiyordum tek bedende çift ruh barındırmayı.
Sevmiyordum 14 şubatları.Biliyordum ki kapitalizmin mahkum ettiği günlerden biri.Sembolleri,insanın saf duygularını ekonomik birer mal olarak gösteriyordu bana.Ve biliyordum ki yapma çiçek satanlar bahçıvanlar değil tüccarlardı.Seven insanlara bir günü anlamlı kılmak anlamsız geliyordu bana.Önemsiz görüyordum bu günü,önemsenmiyordum bu yüzden.
Her daim deviriyordum özlemimi,sevdamı bir paket sigaraya.Her yalnız günün sevdaya devrettiği gibi.Kamburdu yalnızlık sırtımda.Ve ben öğreniyordum onunla yaşamayı,sendelemeden dik durmayı.
Arıyordum beyaz kağıtlara hayatın resmini yapabileceğim bir sevdayı.Arıyordum göz yaşımla yıkadığım,boyun eğmediğim hayata değecek birini.En anlamlısını arıyordum.Belki de çok şey bekliyordum.İstiyordum ki sevda çölüne ektiğim tohumlar tek tek filizlensin.Her mevsim çiçek versin.Kimse basmasın üstüne diye uğraşıyordum.Her hayatıma giren bir kez üstüne basıyordu üzerine özellikle.Yeşertmiyor,yeşermesini istemiyordunuz.
Sebebim bunlardı sizleri hayatımdan çıkartırken.Hep beraber bir oyun oynadık.Yazanda,yönetende,oynayanlarda bizlerdik.Bu oyunda çoğu kez yaralandık.Acı koyduk adını,hüznü de katık ettik yanına.Ve gözyaşlarımızla koyduk oyunun sonuna noktayı.Yaşattığınız her şey için teşekkür ederim.
HOŞÇAKALIN ESKİ SEVGİLİLİRİM.
MERHABA YENİ ÜMİTLERİM
19/02/2006
Date: 27 November 2006, Monday
Comments (0) | Add Comment